Archive / post

Blog

Prime Agent خودش را با ۲۰۰۰ ایجنت به Rust بازنویسی کرد

Ramin Eslami2 min readUpdated 10/10/2026
RustAI AgentsPrime IntellectOpen SourceCoding Agent
Prime Agent خودش را با ۲۰۰۰ ایجنت به Rust بازنویسی کرد

Prime Intellect ایجنت کدنویسی متن‌باز خودش، Prime Agent، را از TypeScript به Rust بازنویسی کرده؛ و نکته‌ی اصلی اینجاست: این بازنویسی را خود Prime Agent انجام داده. یک «دسته» از بیش از ۲۰۰۰ ایجنت، در طول دو هفته، روی بیش از ۱۰ هزار سندباکس و با مصرف حدود ۲۰۰ میلیارد توکن از مدل GLM-5.3، کل کدبیس را از نو نوشتند.

شبکه‌ی نشست‌های ایجنت‌ها در بازنویسی Prime Agent
نمای ۲۲۰۹ ایجنت و ۱۶۷۵۸ پیام بین ایجنت‌ها در جریان بازنویسی و بهینه‌سازی (منبع: Prime Intellect)

چطور انجام شد؟

کار انسانی عمدتاً ساختن معیارهای سنجش برابری (parity) بود: تست تفاضلی که فریم‌های ترمینال نسخه‌ی TypeScript و Rust را کنار هم مقایسه می‌کند، مقایسه‌ی ترنسکریپت نشست‌ها و درخواست‌هایی که به مدل فرستاده می‌شود، بررسی همه‌ی پیام‌های پروتکل daemon، و ممیزی قابلیت‌ها جزءبه‌جزء.

مقایسه‌ی فریم‌های ترمینال نسخه TypeScript و Rust
ابزار سنجش برابری رابط ترمینالی که تفاوت فریم‌های دو نسخه را هایلایت می‌کند (منبع: Prime Intellect)

یک ایجنت ریشه فقط هماهنگ‌کننده بود و خودش کد نمی‌نوشت. هر تسک از چهار ایجنت عبور می‌کرد: برنامه‌ریز، پیاده‌ساز (در worktree جدا)، بازبین «بدبین» با مدلی متفاوت، و تأییدکننده که تست‌ها را در سندباکس تمیز اجرا می‌کرد. اگر بازبینی یا تست رد می‌شد، کار به پیاده‌ساز برمی‌گشت.

نمودار ارکستراسیون ماشین حالت متناهی در Prime Agent
چرخه‌ی برنامه‌ریز، پیاده‌ساز، بازبین و تأییدکننده برای هر تسک (منبع: Prime Intellect)

نتیجه با عدد

  • زمان آماده‌شدن برای تایپ در اجرای سرد: از حدود ۷۳۸ به حدود ۵۶ میلی‌ثانیه (حدود ۱۳ برابر سریع‌تر)
  • مصرف حافظه بعد از اجرا: از حدود ۶۰۷ به ۱۰۶ مگابایت
  • حجم نصب: از ۱۷۲ به حدود ۶۰ مگابایت
  • بزرگ‌ترین فایل سورس: از حدود ۱۵ هزار خط به حدود ۲۵۰۰ خط، با تقسیم کد به ۹ crate
  • پشتیبانی بومی از ویندوز (بتا)، نصب با Homebrew، و ایزوله‌شدن کرش هر نشست

بعد از رسیدن به برابری، یک ارکستریتور دیگر سه روز فقط روی بهینه‌سازی کار کرد: بیش از ۱۴۴ آزمایش و ۶۹ تغییر ادغام‌شده، بدون هیچ عدد هدف ثابت. خود تیم می‌گوید مقایسه با Claude Code و Codex CLI با بنچمارک داخلی خودشان انجام شده و باید با احتیاط خوانده شود.

نظر من

به نظرم مهم‌ترین درس این ماجرا خود Rust نیست؛ این است که ایجنت‌ها وقتی معیار عینی برای سنجش کارشان داشته باشند، واقعاً کارهای بزرگ را جلو می‌برند. کار اصلی انسان‌ها اینجا نوشتن کد نبود، طراحی تست و معیار بود. جدا کردن «نویسنده» از «بازبین» با مدل متفاوت هم ایده‌ی ساده ولی هوشمندانه‌ای است که هر تیمی می‌تواند از همین فردا در گردش کارش بیاورد.

البته فراموش نکنیم ۲۰۰ میلیارد توکن خرج کم نیست، و خودشان قبول دارند که تست‌های برابری همه‌چیز را پوشش نمی‌داد و رساندن نسخه به کیفیت انتشار چند هفته کار انسانی در حلقه لازم داشت. پس «ایجنت خودش را بازنویسی کرد» درست است، ولی بدون مهندسی دقیق دور آن اتفاق نمی‌افتاد.

منبع: وبلاگ Prime Intellect